Οδηγίες για την παρακολούθηση του παιδιου σας όταν έχει πυρετό

 

Τα περισσότερα παιδιά με πυρετό έχουν συνήθως ιώσεις,στην περίπτωση όμως που το παιδί σας έχει κάποια σοβαρή λοίμωξη η έγκαιρη διάγνωση έχει πολύ μεγάλη σημασία.Ο γιατρός που εξετάζει το παιδί σας μπορεί να σας πει τι βλέπει μόνο εκείνη την στιγμή,εσείς όμως που ζείτε μαζί του στο σπίτι θα πρέπει να προβληματισθείτε και να ξαναζητήσετε ιατρική συμβουλή στις περιπτώσεις:

1)Κακή διάθεση και υπνηλία που επιμένουν ακόμα και αν έχει πέσει ο πυρετός.Το παιδί δεν σηκώνεται,δεν παίζει,δεν χαμογελά ή κοιμάται συνέχεια.

2)Πονοκέφαλος.Παιδιά με που έχουν ίωση και πυρετό συχνά έχουν πονοκέφαλο.Το παιδί θα πρέπει να εξετασθεί και πάλι απο γιατρό εαν ο πονοκέφαλος είναι έντονος,δεν περνάει με το αντιπυρετικό,όταν υποχωρεί ο πυρετός ή ταυτόχρονα έχει και εμέτους.

3)Εξάνθημα(κοκκινίλες ή σπυριά στο σώμα).Σε περίπτωση που το παιδί σας ενώ έχει πυρετό εμφανίσει εξάνθημα θα πρέεπι οπωσδήποτε να εξετασθεί αμέσως απο γιατρό.Παιδιά με ιώσεις συχνά εφανίζουν εξανθήματα,όμως ορισμένα απο αυτά σημαίνουν ύπαρξη σοβαρής λοίμωξης και είναι πολύ ανησυχητικό εύρημα.Τα εξανθήματα αυτά μοιάζουν σαν αίμα μέσα στο δέρμα και μπορούν να έχουν μέγεθος σαν κεφάλι καρφίτσας ή μεγαλύτερο,ακόμα και σαν μελανιές.Κάθε φορα που το παιδί σας έχει πυρετό θα πρέπει να το γυμνώνετε κάθε 2-3 ώρες και να το εξετάζετε(ακόμα και τη νύχτα) προσεκτικά,μήπως εμφανίσει εξάνθημα.Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται τις πρώτες δύο μέρες του πυρετού.
4)Εμετοί.Εαν το παιδί εμφανίσει εμετούς μετά την εξέτασει του απο τον γιατρό θα πρέπει να επικοινωνήσετε πάλι μαζί του.


Πηγή: Β΄Παιδιατρική Κλινική Πανεπιστημίου Αθηνών Νοσοκομείο Παίδων "Παν&Αγλαϊας Κυριακού"

Τι θα κάνω με τον παιδίατρο?

Καλημέρα! Τον τελευταίο καιρό και όσο πλησιάζει η ώρα της γέννησης του Κωνσταντίνου,άρχισα να προβληματίζομαι για την επιλογή του παιδιάτρου.Ο προβληματισμός μου στηρίζεται στο γεγονός πως εκτός του ότι δεν γνωρίζω κανέναν γιατρό εγώ αφού μέχρι τώρα δεν έτυχε,δεν έχω και καμία φίλη που να έχει παιδάκι ώστε να μου προτείνει κάποιον "δοκιμασμένο". Όλες οι μαμαδοφιλενάδες μου ζούνε στην Θεσσαλονίκη!Οπότε ψάχνω στα τυφλά.

Το σημαντικό για μένα θα ήταν ο παιδίατρος να βρίσκεται στα νότια προάστια(Ελληνικό,Γλυφάδα) ώστε να μην τρέχουμε χειμωνιάτικα(ΠΗΤ 2/2/2011)στην άλλη άκρη της πόλης.Εκτός αυτού θα ήθελα οπωσδήποτε να κάνει επισκέψεις και κατ΄οικον, τώρα αν ήταν και νεογνολόγος δεν θα έλεγα και όχι!Και φυσικά θέλω να έχω την άνεση να τον πάρω τηλέφωνο σε οποιαδήποτε περίπτωση αφού σαν νέα μαμά σίγουρα δεν έχω το πλεονέκτημα της εμπειρικής γνώσης.

Ζητάω πολλά?Φαντάζομαι πως οι μανούλες με καταλαβαίνετε απόλυτα αφού όλες θέλουμε το καλύτερο για τα παιδάκια μας.

Λέω να αρχίσω την "έρευνα αγοράς" για παιδίατρο. Θα δω και στο Αττικό τι παιδίατρους έχει μιας και θα γεννήσω εκεί. Πάντως όποια μαμά έχει να μου κάνει καμιά πρόταση είναι ευπρόσδεκτη.

φιλικά,Χρυσαυγή

Τι να κάνουμε όταν το μωρό μας έχει γρίπη

 

Η καλύτερη θεραπεία για την γρίπη είναι η ξεκούραση και τα άφθονα υγρά. Θηλάστε ή ταϊστε με μπιμπερό το μωρό σας συχνά και αν τρώει ήδη στέρεες τροφές δώστε του κάποια σούπα ή ζωμό, που επίσης διευκολύνουν στην ανακούφιση και αποσυμφόρηση του.

Αν νομίζετε ότι το μωρό σας είναι ανήσυχο ρωτήστε τον παιδίατρο αν μπορείτε να του δώσετε κάποιο παυσίπονο και πάντα έπειτα από δική του υπόδειξη για το είδος του αναλγητικού. Μη πιέσετε το γιατρό να χορηγήσει στο παιδί αντιβιοτικά, αφού αυτά καταπολεμούν μόνο τα βακτήρια και όχι τον ιό της γρίπης. Οι αντιβιώσεις μπορούν να καταπολεμήσουν βακτηριακές λοιμώξεις που προκαλούνται δευτερευόντως από την γρίπη όπως η πνευμονία, η βρογχίτιδα και η ωτίτιδα.

Τα συμπτώματα θα υποχωρήσουν σταδιακά ύστερα από τρεις με πέντε μέρες και το μωρό θα αρχίσει να αισθάνεται καλύτερα αφού ο πυρετός θα πέσει και η όρεξη του θα επανέλθει. Το διάστημα αυτό βελτίωσης υπολογίζεται κατά μέσο όρο αλλά είναι πιθανό οι ενοχλήσεις όπως ο βήχας και ορισμένοι σωματικοί πόνοι να παραμένουν έως και δύο εβδομάδες κατά περίπτωση.

Kαλέστε άμεσα τον παιδίατρο εάν το μωρό σας:

• Είναι μικρότερο των 3 μηνών και εμφανίζει πυρετό από 38C και πάνω
• Είναι μεταξύ 3 και 6 μηνών και έχει πυρετό από 38,3C και άνω
• Είναι πάνω από 6 μηνών και έχει πυρετό που διαρκεί περισσότερο από τρεις μέρες
• Έχει επίμονο βήχα που δεν βελτιώνεται με το πέρας της πρώτης εβδομάδας
• Φαίνεται ότι έχει κάποια ωταλγία(μπορεί να τραβήξει το αφτί του ή να δείχνει ενοχλημένο από τους θορύβους)
• Δυσκολεύεται να αναπνεύσει ή κάνει ένα συριγμό κατά την αναπνοή του
• Ξαναρρωστήσει αμέσως μετά το πέρας της γρίπης(υπάρχει πιθανότητα να έχει μια δευτερεύουσα λοίμωξη)
• Δείχνει οποιοδήποτε σημάδι αφυδάτωσης

πηγή: www.babycenter.com

Η φίμωση

 

Μετά την αποκάλυψη του φύλου του μωρού μου πως είναι αγόρι, άρχισα να σκέφτομαι πολλά και διάφορα που ίσως δεν είναι της παρούσης αλλά εμένα ήδη με απασχολούν. Ένα λοιπόν σχετικά άσχετο προς το παρόν ζήτημα είναι το ενδεχόμενο της φίμωσης του πέους, για τον λόγο αυτό σας παραθέτω μέρος του κείμενου που διάβασα στην σελίδα http://w4u.eexi.gr/~mertz/fimosi.htm

Φίμωση

Η φίμωση αποτελεί μια συγγενή ανωμαλία στα αγόρια ,ενώ στον ενήλικα άνδρα πολλές φορές οφείλεται σε φλεγμονώδους αιτιολογίας παθήσεις (χρόνια βαλαποσθίτιδα), σε συνέργεια με συστηματικές νόσους (σακχαρώδη διαβήτη), καθώς επίσης και κακή υγιεινή.

Τι ακριβώς όμως σημαίνει φίμωση ;

Είναι η αδυναμία αποκάλυψης της βαλάνου ( της κεφαλής του πέους δηλαδή ), λόγω σχηματισμού ενός δακτυλίου στο δέρμα (ακροποσθία) που την περιβάλλει. Το δέρμα λοιπόν που περιβάλλει την βάλανο δεν μπορεί να τραβηχτεί προς τα πίσω ,η όταν αυτό γίνει με σχετικά βίαιο τρόπο τότε δεν είναι δυνατό να επανέλθει στη θέση του , κατάσταση που ονομάζεται παραφίμωση και είναι δυνατόν να δημιουργήσει νέκρωση του δέρματος του πέους και γι' αυτό πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα.

Η φίμωση μπορεί να δημιουργηθεί σε οποιαδήποτε ηλικία , αλλά στα αγόρια κάτω του τριών ετών σπάνια παρατηρείται αληθινή φίμωση και ο σχετικά στενός δακτύλιος της ακροποσθίας βαθμιαία διευρύνεται, ώστε σε μεγαλύτερες ηλικίες να μπορεί να αποκαλυφθεί φυσιολογικά η βάλανος. Η φίμωση δεν είναι επικίνδυνη πάθηση στα παιδιά, εκτός από ορισμένες περιπτώσεις. Όταν δηλαδή ο δακτύλιος είναι τόσο στενός και το δέρμα να καλύπτει πλήρως το στόμιο της ουρήθρας , έτσι ώστε να εμποδίζεται η ούρηση. Γι' αυτό το λόγο κύριο μέλημα των γονέων και ειδικότερα της μητέρας που έχει στενότερη επαφή με την υγιεινή του παιδιού είναι η παρακολούθηση της ούρησης του παιδιού εάν είναι φυσιολογική (δηλ. να σχηματίζεται ακτίνα-καμπύλη) η εάν αυτή εμποδίζεται. Στην περίπτωση που η μητέρα παρατηρήσει οποιαδήποτε αλλαγή στην ούρηση η έχει κάποια αμφιβολία ,πρέπει οπωσδήποτε να επισκέπτεται το γιατρό της. Παλαιότερες απόψεις της ιατρικής που ίσως συναντώνται και σήμερα, συνιστούσαν καθημερινή αποκάλυψη της βαλάνου και τράβηγμα του δέρματος ( ακροποσθίας ) του πέους προς τα πίσω , πιστεύοντας ότι έτσι πραγματοποιείται μηχανική διεύρυνση του δακτυλίου.Αυτός όμως ο χειρισμός δεν κάνει τίποτα άλλο από το να προκαλεί μικροτραυματισμούς και ρήξεις του δέρματος γύρω από τον δακτύλιο, ενώ ο οργανισμός κατά την επούλωση αυτών των μικροτραυματισμών δημιουργεί ουλές που έχουν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω στένωση του δακτυλίου , και ίσως, προκαλώντας φίμωση εκεί που δέν υπήρχε .Θα πρέπει λοιπόν οι μητέρες να αρκούνται στην εξωτερική καθαριότητα και μόνον του πέους του παιδιού.Πολλές φορές στο παιδί με φίμωση μπορεί να παρουσιασθεί φλεγμονή του δέρματος που περιβάλλει την βάλανο και εμφανίζεται με ερυθρότητα στο δέρμα όπως επίσης κνησμό (φαγούρα) και ενίοτε εμφάνιση πυώδους υγρού από το πέος, σ' αυτή την περίπτωση θα πρέπει να απευθυνθούμε, οπωσδήποτε στο γιατρό.

Η δεύτερη περίπτωση κατά την οποία είναι επικίνδυνη η φίμωση , είναι όταν στο παιδί παρουσιάζονται επανειλημμένες ουρολοιμώξεις (υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις). Έχουν γίνει διάφορες μελέτες, που αντικρούουν η μία την άλλη , όσον αφορά δηλαδή την συμμετοχή της φίμωσης για αυτές τις ουρολοιμώξεις ή όχι και έχει βρεθεί ότι αυτή μπορεί να ευθύνεται στα άρρενα βρέφη ηλικίας 3-6 μηνών , ενώ στα μεγαλύτερα αγόρια θεωρείται απίθανο να είναι αυτή η αιτία των υποτροπιαζουσών ουρολοιμώξεων.Έτσι λοιπόν ανακεφαλαιώνοντας σε δύο περιπτώσεις θα πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα το πρόβλημα της φίμωσης, όταν αυτή δυσχεραίνει την ούρηση και όταν σε βρέφος ηλικίας 3-6 μηνών παρουσιάζονται υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις. Όταν δεν συντρέχει κάποιος από αυτούς τούς δύο λόγους , θα πρέπει η επέμβαση να αναβάλλεται έως ότου το παιδί να μεγαλώσει και να μπορεί να λάβει τοπική αναισθησία.

αφιερωμένο στις αγορομάνες,

φιλικά,Χρυσαυγή