Ήχοι που βοηθάνε τα μωρά να ηρεμήσουν και να κοιμηθούν

Επίσκεψη στον γυναικολόγο

Καλημέρα! Χθες το βράδυ πήγαμε με τον Μιχάλη στον γυναικολόγο μου για να του δείξω τον υπέρηχο β΄επιπέδου αλλά και για να δει πως πάμε ο Κωνσταντίνος (στην κοιλιά) και γω. Όλα είναι φυσιολογικά και καλά, ο μικρός μάλιστα ήταν με το κεφαλάκι του προς τα κάτω, έχει ήδη πάρει θέση δηλαδή, αλλά από ότι είπε και ο γιατρός αυτό θα αλλάξει. Βέβαια δεν περιμένω να μείνει στη θέση του αφού είναι τόσο δραστήριος μέσα στην κοιλιά μου που πολλές φορές ξαπλώνω και την παρατηρώ πως αλλάζει σχήμα, την κοιτάω και αναρωτιέμαι αν το εξέχον σημείο που χαϊδεύω είναι ο ποπός ή το κεφαλάκι του!
Ορίστε και μια φωτογραφία του, μα δεν είναι κούκλος?



Είναι το κεφαλάκι του προφίλ κοιτάζοντας προς τα επάνω

"Είναι πολύ καλό παιδάκι" έτσι μας είπε ο γιατρός! Τον περιεργάστηκε στον υπέρηχο και μας διαβεβαίωσε πως όλα βαίνουν καλώς.Ο Κωνσταντίνος ανενόχλητος από την αδιακρισία μας περιορίστηκε στο να μας δείχνει τα χεράκια και τα ποδαράκια του και εμείς σαν χαζογονείς μεταφράσαμε αυτές τις κινήσεις σαν ένα χαιρετισμό προς εμάς! Μικρούλη μου δεν βλέπω την ώρα να σε κρατήσω στην αγκαλιά μου!

Κοιλιά και...ύπνος

 

Καλημέρα! Όσο περνούν οι εβδομάδες όπως είναι αναμενόμενο η κοιλιά μου μεγαλώνει.Ειδικά τώρα που μπήκα στον έκτο μήνα οι αλλαγές στο μέγεθός της γίνονται εμφανείς μέρα με την ημέρα! Κατά συνέπεια μαζί με την κοιλιά μου μεγαλώνει και η δυσκολία μου στον ύπνο.
Έτσι αφού άρχισα να δοκιμάζω πολλές στάσεις για να με βολεύουν να κοιμηθώ, κατέληξα στην κλασσική πιστεύω για τις περισσότερες εγκύους: ξαπλωμένη στο αριστερό πλευρό μου με ελαφρώς λυγισμένα τα πόδια μου ανάμεσα στα οποία έχω βάλει ένα μαξιλάρι.
Τώρα θα μου πείτε, σιγά την πρωτοτυπία.....και όμως φίλοι μου υπάρχει ένα σημείο καινοτομίας το οποίο μπορείτε να εντοπίσετε στο μαξιλάρι που προτιμώ: είναι το περιβόητο "γατόσκυλο" (νονά του είμαι εγώ, χα!χα!). Όχι δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο μαξιλάρι αλλά για ένα λούτρινο που αγόρασα από το ΙΚΕΑ και μου θύμισε ένα κινούμενο σχέδιο που έβλεπα μικρή που λεγόταν γατόσκυλο επειδή ήταν μισός σκύλος και μισή γάτα. Το συγκεκριμένο κουκλάκι δεν είναι μισό-μισό αλλά επειδή δεν μπορώ να αποφασίσω με τι ακριβώς μοιάζει το ονόμασα έτσι.

Δείτε τι καλόβολος είναι!

Όσο και να τον στριμώξω, παραμένει χαμογελαστός

Και το αριστερό προφίλ του!



Είναι τρομερά βολικό λόγω του μήκους του και έτσι όταν το βάζω ανάμεσα στα πόδια μου περισσεύει και στήριγμα για την κοιλιά μου. Είναι τέλειο! Ελπίζω να παραμείνει βολικό καθ' όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης μου (εξαρτάται και από το μέγεθος που προοδευτικά θα αποκτήσω) ώστε να με συντροφεύσει σε ένα καλό ύπνο.

Παιδικά πραγματάκια

 

Κατά τη διάρκεια της ατέλειωτης( λίγο αντιφατικά ακούγεται αυτό αλλά χάριν ποιητικής αδείας παραβλέψτε το) διαδικτυακής μου αναζήτησης για οτιδήποτε ενδιαφέρον σε σχέση με τα μωρά έπεσα πάνω στα αντικείμενα που σας παρουσιάζω:

Το φουτουριστικό αυτό μπιμπερό είναι αυτοθερμαινόμενο και ζεσταίνει το γάλα στους 37 βαθμούς Κελσίου μέσα σε τέσσερα λεπτά. Αυτό γίνεται χάρη σε μία οργανικά θερμαινόμενη πλάκα η οποία αποτελείται μόνο από αλάτι και νερό, πράγμα που σημαίνει ότι το συγκεκριμένο προϊόν είναι εξαιρετικά φιλικό προς το περιβάλλον. Το μπιμπερό σχεδιάστηκε από τον Karim Rashid.

Και εδώ σας έχω μία πραγματικά παραμυθένια κούνια γιατί εκτός από τον ευφάνταστο σχεδιασμό της, έχει και απίστευτη τιμή, η οποία κυμαίνεται περίπου στα 10800€(!)

Αν και λίγο κραυγαλέα μ'αρέσει!

Bullying ή αλλιώς "νταηλίκι"

Καλημέρα, στο site ellispoint διάβασα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο της κας Ελευθερίας Κανακάκη για τα προβλήματα που συχνά αντιμετωπίζουν πολλά παιδιά στο σχολείο αλλά και στις γειτονιές τους. Σας παραθέτω αυτούσιο το άρθρο:

Bullying: το τέλος της αθωότητας!

Ο ορισμός του εκφοβισμού προέρχεται από τη λέξη «bully» (δηλαδή, «νταής») και αναφέρεται, σε παγκόσμιο επίπεδο, στην παιδική παραβατικότητα που έχει πολλά πρόσωπα γι’ αυτό και, πολλές φορές, είναι δύσκολο να αναγνωρισθεί.

Τον πρωτοακούσαμε το Φεβρουάριο του 2006, με την εξαφάνιση του 11χρονου Άλεξ Μεσχισβίλι, στη Βέροια, κι είναι ίσως ο μοναδικός αγγλισμός που, όπως έχει παρατηρήσει ο καθηγητής Παιδαγωγικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Γιώργος Τσιάκαλος, «η ελληνική κοινωνία αρνείται επίμονα να εντάξει στο λόγο μας». Παρότι δε τα έξι παιδιά που καταδικάστηκαν δεν αντιπροσωπεύουν την εικόνα των ανήλικων στη χώρα μας, το «bullying» είναι ένα υπαρκτό, συνεχώς αυξανόμενο πρόβλημα!

«Ένας στους δέκα μαθητές Λυκείου ανήκει σε κάποια συμμορία», επισημαίνει ο καθηγητής Εγκληματολογίας Νέστορας Κουράκης, παρουσιάζοντας τα στοιχεία που προέκυψαν από έρευνα του Εργαστηρίου Ποινικών κι Εγκληματολογικών Ερευνών του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Στην περίπτωση αυτή, αναφερόμαστε σε «καθαρά» επιθετικά άτομα, τα οποία συναγωνίζονται το ένα το άλλο σε εκδηλώσεις ωμής βίας, ωστόσο, ο όρος «bullying» περιλαμβάνει επίσης τις επαναλαμβανόμενες απειλές, τα ρατσιστικά, υβριστικά ή περιπαικτικά σχόλια, τη διάδοση φημών, τη ζημιά ή την κλοπή των προσωπικών πραγμάτων κάποιου, τον αποκλεισμό του από το σύνολο, τη συναισθηματική ή και τη σωματική κακομεταχείρισή του, τον εκβιασμό. Νεότερη μορφή αποτελεί το «cyberbullying», η ηλεκτρονική δηλαδή παρενόχληση μέσω κινητού τηλεφώνου ή του διαδικτύου που ελάχιστα παιδιά τολμούν να καταγγείλουν. Κι όμως: μόνο στην Αθήνα, το 37% των μαθητών του Δημοτικού έχουν βρεθεί αντιμέτωπα με τη σχολική βία, ενώ ξεπερνά το 11% το αντίστοιχο ποσοστό των μαθητών του Γυμνασίου.

Το προφίλ του θύματος

Σε γενικές γραμμές, το παιδί που υφίσταται bullying…

… δεν είναι πρόθυμο να διεκδικήσει το δίκιο του, γιατί αισθάνεται ότι «υστερεί» σε κάποιον/ους τομέα/εις.

… μεγαλώνει σ’ ένα υπερπροστατευτικό περιβάλλον, οπότε έχει συνηθίσει να «αφήνει» την υπεράσπιση του εαυτού του στους άλλους.

… στενοχωριέται ή κλαίει με αρκετή ευκολία, γιατί δεν ξέρει πώς ν’ αντιμετωπίσει οποιαδήποτε σύγκρουση ή δυσκολία.

… δεν έχει μάθει να «πιάνει» τις κοινωνικές ενδείξεις.

… προκαλεί άθελά του με τη συμπεριφορά του, καθώς εμφανίζεται ανίκανο να αντεπεξέλθει ή έστω να προτείνει συμβιβαστικές λύσεις σε μια αντιπαράθεση και, πολύ περισσότερο, να αμυνθεί.

Από τη δική μας μεριά, πρέπει να αντιληφθούμε έγκαιρα τα σημάδια που δείχνουν ότι το παιδί «πέφτει» θύμα κακομεταχείρισης ·φυσικής, λεκτικής, συναισθηματικής.

Από 3-5 ετών: Οι τυπικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν φόβο αποχωρισμού από τη μητέρα που εκδηλώνεται με γκρίνια, κλάμα (ακόμα κι ουρλιαχτό), ακινησία ή υπερκινητικότητα και παλινδρόμηση σε συμπεριφορές μικρότερων ηλικιών.

Από 6-11 ετών: Πιθανότατα να παρατήσετε διάφορα ψυχοσωματικά προβλήματα, προβλήματα στον ύπνο (νυχτερινή ενούρηση, νυχτερινός τρόμος κ.α.), ξεσπάσματα θυμού, τάση για απομόνωση, έντονο άγχος ·ακόμα κι ενοχικά αισθήματα.

Από 12-17 ετών: Οι αντιδράσεις της συγκεκριμένης ηλικιακής ομάδας θυμίζουν αυτές των ενηλίκων, περιλαμβάνοντας εφιάλτες, σύγχυση, εκνευρισμό, αποφυγή των συνηθισμένων υποχρεώσεων και ενδιαφερόντων, κατάθλιψη, καταστροφικές τάσεις, αντικοινωνική συμπεριφορά και χρήση διάφορων ουσιών.

Σε κάθε περίπτωση, ως γονείς οφείλουμε να βρούμε τρόπους να προστατέψουμε το παιδί από τη συστηματική επιθετική συμπεριφορά που, όπως επισημαίνει και πάλι ο καθηγητής Γιώργος Τσιάκαλος, είναι ένα φαινόμενο ευρέως διαδεδομένο στα σχολεία των οικονομικά ανεπτυγμένων χωρών.

● Να του εξηγήσουμε εγκαίρως και όσο καλύτερα μπορούμε τι ακριβώς σημαίνει bullying και ρατσισμός.

● Να το ενθαρρύνουμε να συζητά τυχόν προβλήματα που αντιμετωπίζει στο περιβάλλον του, χωρίς όμως να καταφεύγουμε στον εξαναγκασμό.

● Να ενισχύουμε καθημερινά την αυτοεκτίμησή του.

● Να του δίνουμε τον απαιτούμενο χρόνο να συνειδητοποιεί και να εκφράζει τα συναισθήματά του, εξηγώντας του ότι είναι απολύτως φυσιολογικό να νιώθει στενοχώρια, ανασφάλεια, δειλία, φόβο, προδοσία ή θυμό.

● Να το παροτρύνουμε να κυκλοφορεί με παρέα, να απομακρύνεται από τα «κλειστά» ή σκοτεινά σημεία, όπως και από τις «σεσημασμένες» ομάδες παιδιών.

● Να το μάθουμε ν’ αποφεύγει τις προκλήσεις, να προσπαθεί να δείχνει ότι… σφύζει από ψυχραιμία και να μην καταφεύγει σε προσβλητικές απαντήσεις.

● Μόλις αισθανθεί ότι κινδυνεύει, να μην ντραπεί να καλέσει σε βοήθεια οποιονδήποτε περαστικό.

Γραμμή βοήθειας

Μέσω του αριθμού 1056, το «Χαμόγελο του Παιδιού» συνεργάζεται με το Διεθνές Δίκτυο Τηλεφωνικών Γραμμών Υποστήριξης Παιδιών (Child Helpline International ), όπου 7 ημέρες την εβδομάδα, 24 ώρες το 24άωρο, μπορείτε να καταθέσετε την επώνυμη ή ανώνυμη καταγγελία σας σε ειδικούς οι οποίοι θ’ αναζητήσουν την καλύτερη δυνατή λύση για το παιδί-θύμα, ζητώντας συγχρόνως τη συνδρομή των αστυνομικών κι εισαγγελικών αρχών.

Η λαχτάρα της μάνας

 

Το Σάββατο που μας πέρασε γέννησε μια πολύ καλή μου φίλη (περάσαμε μαζί τα φοιτητικά μας χρόνια) και όπως ήταν φυσικό πήγαμε με τον Μιχάλη να την δούμε. Εγώ λόγω και της εγκυμοσύνης μου ανυπομονούσα να την επισκεφθώ τόσο για να δω το μωρό αλλά και με σκοπό να την βομβαρδίσω με ερωτήσεις σχετικά με την εμπειρία της γέννας και όλα τα συναφή.

Όταν την αντίκρισα, μανούλα πια, συγκινήθηκα πολύ αναλογιζόμενη τις μέρες της απόλυτης "τρέλας" που περνούσαμε σαν φοιτήτριες και τις μέρες που ζούμε τώρα σαν γονείς. Η φίλη μου γέννησε σε ιδιωτικό μαιευτήριο των Αθηνών με φυσιολογικό τοκετό ένα αξιολάτρευτο αγοράκι βάρους 3,165kg (τον είδα σε βίντεο την ώρα που του κόβανε τον ομφάλιο λώρο, του γλυκούλη!).

Για λόγους αστάθειας όμως της συχνότητας της αναπνοής του, τον βάλανε σε θερμοκοιτίδα αμέσως μετά τον τοκετό και η φίλη μου πέρα από την πρώτη αγκαλιά μετά την γέννηση του μικρού δεν πρόλαβε ούτε να τον θηλάσει.

Όταν την είδα λοιπόν είχε στον τόνο της φωνής της την αγωνία πρωτίστως για το αν το μωρό είναι καλά (αν και οι γιατροί την διαβεβαίωσαν ότι για προληπτικούς κυρίως λόγους τον κρατάνε στην θερμοκοιτίδα) και έπειτα την λαχτάρα να θηλάσει το βρεφάκι της. Είχε στο βλέμμα της την ανησυχία πως δεν κατάφερε να δώσει στο παιδί της το πρωτόγαλα που είναι τόσο σημαντικό για το μωρό αλλά και την λαχτάρα να μπορέσει να το κρατήσει στην αγκαλιά της, μια στιγμή που περίμενε εδώ και εννέα μήνες αλλά δυστυχώς παρατάθηκε για λίγο ακόμη.

Συγκινήθηκα πολύ βλέποντας τα υγρά μάτια της φίλης μου και συνειδητοποιώντας πώς από την μια στιγμή στην άλλη μια γυναίκα γίνεται μάνα και τότε όλη η λαχτάρα και η αγάπη για το πλάσμα που έφερε στον κόσμο εκδηλώνεται στο πιο δυνατό συναίσθημα που κατακλύζει όχι μόνο την ίδια αλλά και τους ανθρώπους γύρω της.

φιλικά,Χρυσαυγή

Το παιδί και το παιχνίδι

 

Καλημέρα! Χθες το απόγευμα πήγα μια βόλτα από την έκθεση που διοργανώθηκε για παιδικά παιχνίδια, αξεσουάρ,βρεφικά ήδη και γενικότερα ότι έχει σχέση με το παιδί. Η έκθεση αυτή γίνεται κάθε χρόνο,αφορά εμπόρους και παραδοσιακά πήγαινα πάντα για να βοηθήσω στο περίπτερο του πρώην εργοδότη μου (παλαιότερα δούλευα σε εταιρεία με παιχνίδια!).Ειδικά τώρα που κουβαλάω και τον Κωνσταντίνο στην κοιλιά μου, δεν υπήρχε περίπτωση να μην την επισκεφθώ!

Πήγαμε λοιπόν με τον Μιχάλη και δυο φίλους για να τη δούμε και φέτος.Οφείλω να ομολογήσω ότι σε σχέση με τα προηγούμενα έτη ήταν πολύ μικρότερη αλλά εγώ βλέποντας όλα τα πράγματα για τα μωρά και τα παιδάκια είχα χαθεί σε ένα κόσμο παραμυθένιο, σκεπτόμενη το μωράκι μου μέσα στα κρεβατάκια που έβλεπα, ανάμεσα στα παιχνίδια και σε όλα αυτά τα χαριτωμένα πραγματάκια.Και για να πάρετε και εσείς μια γεύση σας έχω μερικές φωτογραφίες:

Εδώ μου ερχόταν να μπω και να κάνω τσουλήθρα!

Έρχονται Χριστούγεννα!

Παιχνιδάκια χαριτωμένα...

Και η προίκα του μωρού

Ο Κωνσταντίνος χαιρόταν μέσα στην κοιλιά!

Κι άλλα παιχνιδάκια!