Ο μικρότερος διαδηλωτής στο Σύνταγμα!

 

Μη μου πείτε,δεν φαίνεται αρκετά αγανακτισμένος?

Καλημέρα!Χθες στις 18:00 το απόγευμα πήρα τον Κωνσταντίνο και πήγαμε στο ραντεβού των αγανακτισμένων πολιτών στο Σύνταγμα.Αρχικά σκέφτηκα να μην πάω,γιατί φοβόμουν μήπως γίνουν επεισόδια από μεμονωμένους ανεγκέφαλους και πάθει κάτι το μωρό,αλλά τελικά πήγα.Θεώρησα πως ακριβώς επειδή έχω ένα παιδί οφείλω και έχω την υποχρέωση να αντιδράσω,να δείξω έστω την δυσαρέσκειά μου βρε αδερφέ!Έτσι λοιπόν σηκώθηκα για λίγο από τον άνετο καναπέ μου,πήρα και τον Κωνσταντίνο μου και πήγαμε να δηλώσουμε την αγανάκτηση μας.Την αγανάκτηση για την πολιτική και τους πολιτικούς μας,στο σύνολο τους χωρίς να έχει σημασία ο κομματικός χώρος(η αλήθεια βέβαια είναι ότι έχουμε αυτό που μας αξίζει).
Σημασία έχει να δραστηριοποιηθούμε για τα παιδιά μας και για το δικό τους καλύτερο αύριο,να προσπαθήσουμε να εξυγιάνουμε το αρρωστημένο κράτος που εμείς με την ανοχή και την αδιαφορία μας συντηρούσαμε τόσα χρόνια.Ας μάθουμε στα παιδιά μας να είναι πιο δραστήρια από εμάς,εγώ ξεκίνησα το πρώτο μάθημα του Κωνσταντίνου από το Σύνταγμα.

Φιλικά,Χρυσαυγή

Χρόνια πολλά Κωνσταντίνε μου!

 

Πρόσωπο με πρόσωπο με τον καρχαρία

Καλημέρα!Καλημέρα!Σήμερα είναι η μεγάλη μέρα για μένα,γιορτάζει ο Κωνσταντίνος μου!Είναι η πρώτη του χρονιά και ο μπαμπάς του φρόντισε να του φέρει ένα τεράστιο μπαλόνι καρχαρία με το οποίο ξετρελάθηκε.Φυσικά ο μικρούλης μου δεν έχει ιδέα ότι γιορτάζει αλλά εγώ χαίρομαι περισσότερο και από το να ήταν η δικιά μου γιορτή!
Σκέφτομαι πως αλλάζει ο άνθρωπος όταν γίνεται γονιός....πλέον δεν με νοιάζει το πως και το αν θα κάνω τις δικές μου γιορτές ή τα δικά μου γενέθλια,αυτό που με χαροποιεί περισσότερο είναι να γιορτάζω το μωρό μου!Ανυπομονώ να μεγαλώσει λίγο ακόμη για να του κάνω το πρώτο του παιδικό πάρτυ.

Χρόνια πολλά Κωνσταντίνε μου!Χρόνια πολλά σε όλους!

Με αγάπη Χρυσαυγή

Παιχνίδια για χαρούμενα και έξυπνα μωρά

 

Καλησπέρα!Τι κάνετε?Οφείλω να ομολογήσω ότι μου έλειψε η παρέα σας αλλά ο Κωνσταντίνος μονοπωλεί την δική μου,γι΄αυτό και έχω τόσο καιρό να σας γράψω.
Επειδή όπως καταλαβαίνετε με έχει συνεπάρει ο ρόλος της μαμάς,τώρα τελευταία το ενδιαφέρον μου εστιάζεται σε βιβλία σχετικά με τα παιδιά,έτσι λοιπόν αγόρασα ένα που περιέχει παιχνίδια για μωρά και σκέφτηκα να σας προτείνω κάποια από αυτά.
Για μωρά από 0 έως 3 μηνών:
1)Παίζοντας με τον αέρα:Το παιχνίδι αυτό βοηθά το παιδί να αποκτήσει υποκειμενική εμπειρία του σώματός του.
Φυσήξτε απαλά τις παλάμες του μωρού σας.Καθώς φυσάτε,τραγουδήστε του το ακόλουθο:Να, οι παλάμες του μωρού μου.Στη συνέχεια φιλήστε τις παλάμες του.Φυσήξτε και σε άλλα σημεία του σώματός του.Στα περισσότερα μωρά αρέσει να τα φυσούν απαλά στους αγκώνες,τα δάχτυλα των ποδιών και των χεριών,τα μάγουλα και το λαιμό.
'Ερευνες δείχνουν ότι απλές πρακτικές που δραστηριοποιούν τα αισθητήρια όργανα,όπως και οι κοινωνικές αλληλεπιδράσεις με ενήλικες,αναπτύσσουν την ικανότητα αντίληψης των μωρών.

2)Εμπειρίες που αφορούν στα αισθητήρια όργανα:Η έκθεση του μωρού σας σε ποικίλα ερεθίσματα συμβάλλει στη διεύρυνση της αντίληψής του για τον εαυτό του και για το περιβάλλον.
Δοκιμάστε να τρίψετε τα χέρια του μωρού σας με διάφορα υφάσματα.Σατέν,πετσετέ κ.α
Δώστε στο μωρό σας την δυνατότητα να δοκιμάσει διαφορετικές μυρωδιές,π.χ μυρίστε ένα φρεσκοκομμένο πορτοκάλι,(εννοείται μόνο φυσικές μυρωδιές).
Προσέξτε να μην δώσετε υπερβολικά ερεθίσματα στο παιδί σας και παρατηρήστε τυχόν σημάδια κόπωσης από το συγκεκριμένο παιχνίδι.
Όλα όσα βλέπουν ή μυρίζουν τα μωρά προκαλούν επιθυμητές εγκεφαλικές συνδέσεις,ειδικά αν αυτά λαμβάνουν χώρα σε ασφαλή,στοργικά και προβλεπόμενα πλαίσια.

3)Το παιχνίδι του προσανατολισμού:Η απαλή περιστροφή του μωρού σας σε διαφορετικές κατευθύνσεις θα το βοηθήσει να αναπτύξει την συναίσθηση του χώρου και την αίσθηση της ισορροπίας.
Δοκιμάστε να περιστρέψετε το μωρό σας με τους ακόλουθους τρόπους:

• Κρατήστε το στην αγκαλιά σας και προστατέψτε το κεφάλι του καθώς στριφογυρίζετε.
• Κρατήστε το με την πλάτη του γυρισμένη στο σώμα σας.
• Κρατήστε το με το πρόσωπο του στραμμένο στο δικό σας.

Καθώς στριφογυρίζετε προς διαφορετικές κατευθύνσεις τραγουδήστε του παιδικά τραγουδάκια.
Η έκθεση του μωρού σε διαφορετικά οπτικά πεδία,συμβάλλει στην ανάπτυξη του συντονισμού χεριών-ματιών και της αίσθησης της ισορροπίας,τις προϋποθέσεις δηλαδή,για μπουσούλισμα και περπάτημα.

Αυτά προς το παρόν με τα παιχνίδια!Την επόμενη φορά θα σας γράψω για μωρά από 3 έως 6 μηνών.
Το βιβλίο που τα περιέχει είναι της Jackie Silberg-125 παιχνίδια για έξυπνα και χαρούμενα μωρά-

Με αγάπη,
Χρυσαυγή

Ατομική μου....ενέργεια!

 

Καλησπέρα! Από την στιγμή που έγινα και γω μάνα απέκτησα κατά ένα περίεργο,μαγικό τρόπο θα έλεγα,τρομερή ενέργεια ώστε να μπορώ να αντεπεξέλθω στις απαιτήσεις του μικρού Κωνσταντίνου.

Μωρό μου!(15 ημερών)

Και εκεί που λέω "αυτό ήταν,οι δυνάμεις μου με εγκαταλείψανε"...το σώμα μου με διαψεύδει και συνεχίζω ακάθεκτη.Το θέμα είναι ότι έχουμε μάθει τον μικρό μας στην αγκαλιά και έτσι τις ώρες που είναι ξύπνιος είμαστε κολλημένοι(μου αρέσει πολύ!),το πρόβλημα όμως είναι ότι ο Κωνσταντίνος δεν κοιμάται την μέρα με εξαίρεση κανένα,δύο μισάωρα με αποτέλεσμα να τον έχω συνέχεια στην αγκαλιά μου και να μην κάνω τίποτα άλλο.Να σημειωθεί εδώ ότι δεν του αρκεί μόνο να τον έχω αγκαλιά,αλλά θέλει να είμαι όρθια και να πηγαίνω πέρα-δώθε(είναι απίστευτος!).Περιττό να σας πω ότι πονάει όλο μου το σώμα.

Γι΄αυτό απορώ που κρύβονταν αυτές μου οι δυνάμεις,ατομική ενέργεια!Βέβαια αυτή την ώρα που σας γράφω ο οργανισμός μου "έχει κατεβάσει ρολά"........άντε καλή μας νύχτα!

Οι μέρες στο μαιευτήριο

 

Προσθήκη λεζάντας

Καλησπέρα!Σήμερα σκέφτηκα με νοσταλγία τις πρώτες μέρες της γέννησης του Κωνσταντίνου.Τα πρωτόγνωρα συναισθήματα που νιώσαμε δεν περιγράφονται εύκολα με την απλότητα της λέξης χαρά ή ευτυχία,ήταν κάτι μοναδικό!
Με το πέρασμα των τεσσάρων πρώτων ημερών που ήταν γεμάτες από τα συναισθήματα που σας ανέφερα παραπάνω τις διαδέχτηκαν άλλες πέντε μέρες αγωνίας για το πότε θα βγούμε από το μαιευτήριο.Ο Κωνσταντίνος ανέβασε ίκτερο και έτσι η παραμονή μας παρατεινόταν από μέρα σε μέρα και γω όλο και ανυπομονούσα να πάρω το μωράκι μου και να πάμε επιτέλους στο σπίτι μας.
Ο μικρός την μία μέρα είχε ανεβασμένη χολυρεθρίνη(έτσι μετράνε τον ίκτερο) οπότε και τον βάζανε σε λάμπα και την άλλη κατέβαιναν οι τιμές και ακούγαμε από τους γιατρούς ότι μάλλον θα φύγουμε,τελικά ανέβαζε πάλι και μέναμε μέσα,τέσσερις συγκάτοικους άλλαξα στο δωμάτιο!
Όλο αυτό κράτησε εννιά μέρες οπότε μπορείτε να φανταστείτε την ψυχολογία μου,από την μία να ανησυχώ για το μωρό μου και από την άλλη να απογοητεύομαι με την παράταση του ίκτερου.
Τελικά όλα πήγαν καλά και ο Κωνσταντίνος μου χαίρει άκρας υγείας

Πως αλλάζουν τα πράγματα.....

 

ο καλός μου πειρατάκος!

Καλησπέρα!Καλησπέρα!Πραγματικά,πως αλλάζουν οι καιροί και τα πράγματα όταν γίνεσαι γονιός!Από την στιγμή που γέννησα τον Κωνσταντίνο και έπειτα ότι σκέφτομαι είναι σε συνάρτηση με το πως θα ευχαριστήσω το μωρό μου και ποιο είναι το καλύτερο για αυτόν.

Ένα απλό παράδειγμα,γι΄αυτό και λέω ότι τα πράγματα αλλάζουν,είναι τα καρναβάλια.Αν εξαιρέσουμε τα παιδικά μου χρόνια τα καρναβάλια και τα μασκαρέματα ποτέ δεν μου άρεσαν(και η αποκριάτικη μουσική επίσης).Φέτος όμως που γεννήθηκε ο μικρός μου όχι μόνο δεν απαρνήθηκα την αποκριά αλλά στόλισα και το σπίτι μας αναλόγως!Έτσι το σαλόνι μας γέμισε με πολύχρωμες γιρλάντες και σερπαντίνες.

Παρόλο που ο Κωνσταντίνος μου δεν είναι ούτε δύο μηνών ήθελα το σπίτι να πλημμυρίσει από χρώματα ώστε όπου γυρνάει το κεφαλάκι του να παίρνει ερεθίσματα.Τον ντύσαμε και αυτόν πειρατάκο! Εσείς τι ντυσατε τα παιδάκια σας?

ορίστε και δείγμα από τον στολισμό



Άντε και καλή μας σαρακοστή τώρα!

φιλικά,Χρυσαυγή

Επιτέλους σαραντήσαμε!

 

Καλησπέρα!Μου λείψατε! Είμαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω ότι μετά από ενάμιση μήνα κατάφερα τελικά να μπω σε ένα πρόγραμμα με το μωρό έτσι ώστε να μπορώ να ξεκλέβω και λίγο ελεύθερο χρόνο για τον εαυτό μου.Μέχρι τώρα δεν προλάβαινα ούτε τουαλέτα να πάω!
Τελικά αυτό που λένε για τις σαράντα μέρες είναι αλήθεια: εγώ τουλάχιστον τόσο χρόνο χρειάστηκα για να συνέλθω.Και όταν λέω να συνέλθω, εννοώ σωματικά(σχεδόν περδίκι!) αλλά και ψυχολογικά,γιατί ναι μεν η γέννηση του Κωνσταντίνου με έκανε πιο ευτυχισμένη από ποτέ και από οτιδήποτε άλλο στην ζωή μου,αλλά δεν παύει το χαρμόσυνο αυτό γεγονός να έφερε κυριολεκτικά μεγάλες αλλαγές στην καθημερινότητα μου(λογικό θα μου πείτε).

Μωρό μου!

Το θετικό στην όλη προσαρμογή μου με το μωρό ήταν ότι από την στιγμή της γέννησης του στο μαιευτήριο(στο νοσοκομείο για την ακρίβεια,γιατί γέννησα στο Αττικό) είχα τον Κωνσταντίνο συνέχεια δίπλα μου,δεν τον αποχωρίστηκα καθόλου.Έτσι όταν πήγαμε σπίτι με το μωρό δεν έπαθα σοκ!

Δεν είναι γλύκας?

Περιττό όμως να σας πω ότι τις πρώτες μέρες ήμουν σαν ζόμπι από την αϋπνία και το άγχος.Αγχωνόμουν κάθε φορά που το μωρό έκλαιγε!Εκτός από το άγχος όμως με τρέλαινε και η κλεισούρα του σπιτιού αλλά κατά έναν αλλόκοτο τρόπο δεν ήθελα και άνθρωπο να βλέπω.

Κυκλοθυμική μπορώ να χαρακτηρίσω την συμπεριφορά μου,από την μία μεγάλη χαρά για τον ερχομό του μωρού μου,από την άλλη μελαγχολία που είχα κλειστεί μέσα στο σπίτι και πολλά νεύρα,πάρα πολλά νεύρα!

Τώρα πάντως που εγκλιματιστήκαμε όλα φαίνονται πιο εύκολα και πιο ευχάριστα.

Είμαι χαρούμενη που έγινα μαμά!Αλήθεια οι δικές σας πρώτες μέρες στο σπίτι πως ήταν?

φιλικά,Χρυσαυγή